Եթե հնում բոլոր ճանապարհները տանում էին Հռոմ, այժմ դրանք ձգվում են դեպի Պեկին և Դելի

Ուկրաինական պատերազմի և ԱՄՆ նախագահ Թրամփի արտաքին քաղաքականության արմատական փոփոխությունների հետևանքով Եվրոպական Միության և Մեծ Բրիտանիայի առջև ծառացած դժվարությունների հաղթահարման նպատակով Բրյուսելի ստրատեգները բավականին ակտիվ քայլեր են ձեռնարկում: Դրանք հիմնականում առևտրատնտեսական խնդիրների լուծմանն են նպատակաուղղված: Եթե հնում բոլոր ճանապարհները տանում էին Հռոմ, ապա այժմ դրանք ձգվում են դեպի Պեկին և Դելի: Պեկինում արդեն բարձրագույն մակարդակով բանակցություններ են վարել Մակրոնը և Սթարմերը, նախատեսվում է նաև Մերցի այցը: Եվրոպական Միության ղեկավարներ Կոշտան և Ուրսուլա ֆոն դեր Լայենը մի քանի օր առաջ դարակազմիկ պայմանագրեր ձեռք բերեցին Դելիում: Կնքվեցին աննախադեպ համաձայնագրեր Հնդկաստանի և ԵՄ շուկաների համար առավելագույն բարենպաստ պայմաններով: Ի դեպ, հիացած եմ Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդիի ճկուն և հեռատես դիվանագիտությամբ. ամենուր հաջողությունը ուղեկցում է նրան: Բավականին մեծ ուշադրության է սկսել արժանանալ Վիետնամը, որի տնտեսական ներուժը դեպի իրեն է ձգում արևմտյան պետություններին: Իհարկե, բարձրանում է Ճապոնիայի կշիռը: Ի տարբերություն էներգետիկ և տնտեսական խնդիրներ ունեցող եվրոպական երկրների, որոնք մեծապես կապված են ՌԴ դեմ պատժամիջոցների կիրառմամբ, Ճապոնիան իրեն հեռու պահեց պատերազմից և ներկայումս գրեթե չի տուժել: Շատ հետաքրքիր էին Տոկիոյում երկու հզորագույն վարչապետուհիների՝ Ջորջիա Մելոնիի և Սանաե Տակաիտիի բանակցությունները. այստեղ ևս իտալա-ճապոնական համաձայնագրեր կնքվեցին: Մելոնին ձգտում է ձերբազատել Իտալիան նոր տնտեսական մարտահրավերներից: Կարծում եմ՝ մեր վերլուծական-փորձագիտական կենտրոնները չպետք է անտեսեն այս իրողությունները:

Գարիկ Քեռյան

Մեկնաբանություններ